Minecraft a robienie dzieci

moja hacjenda 2

Raz na jakiś czas lubię sobie pociupać w Minecrafta. Wiem, to mega nerdowskie jest a mój znajomy, gdy się o tym dowiedział, odsunął się na dwa metry i stwierdził „ty jesteś facetem”. 

Normalnych ludzi informuję, że Minecraft to taka gra Mojanga, w której wszystko jest kwadratowe. Nawet słońce. Łazisz sobie po takim kanciastym świecie, rozwalasz, budujesz, wydobywasz i przetwarzasz różne surowce. Możesz grać normalnie, sam – albo w multiplayerze z kumplami. Możesz grać w trybie creative (latasz, masz wszystkie klocki pod ręką) albo survival (łazisz, jesteś śmiertelny i musisz walczyć o przeżycie).

Nie jestem wielką fanką budowania ogromnych metropolii w trybie creative, bo to potwornie nudne. Czasem tylko lubię popatrzeć, co zrobili zapaleńcy. Np. tacy jak ci, którzy zbudowali – klocek po klocku – Królewską Przystań z Pieśni Lodu i Ognia. Osobiście najbardziej podoba mi się kombinowanie w granicach specyficznej fizyki świata Minecrafta i budowanie dzwonków do drzwi lub automatycznych upraw melonów. Najpierw jednak buduję sobie domek. No i taki zbudowałam ostatnio:  moja hacjenda 2

 

moja hacjenda

moja hacjenda 3

 

A to moja postać, która akurat dostała strzałą w łeb od jakiegoś Kostka.

seg

 

Do Minecrafta przekonał mnie CTSG – Vloger, który miał kiedyś świetny minecraftowy cykl wideo „Kanciasta codzienność„. Obejrzałam kilka odcinków longiem zanim jeszcze kupiłam Minecrafta. Wiem. To dziwne. No cóż… :)

Ale wracając do tematu tytułowego, siedzimy w piątek z Karolem przy barze. 

Karol: Ty byś się wzięła za robienie dzieci a nie grasz w Minecrafta… 
Seg: Ale nie mam z kim! 
Karol: I nie widzisz związku?… 

 

Komentarze do wpisu: 5 Napisz komentarz

  1. Odnośnie tego, że można budować dzwonki do drzwi – mi się w Minecrafcie najbardziej podoba to, że można tam budować komputery ;)

Dodaj komentarz