Maj. Czas kwitnących bzów, matur i przyjęć komunijnych, podczas których wierzące dzieci przyjmują niezwykle ważny dla nich sakrament i głęboko duchowo przeżywają tę radosną ceremonię. A nie… czekajcie. Pomyliło mi się coś.
Wie to każda nastolatka. Zrywanie przez sms jest złe. Najlepiej zerwać w cztery oczy, poświęcając partnerowi swój czas i uwagę. Najlepiej w miejscu publicznym, żeby obie strony miały motywację, żeby trzymać nerwy na wodzy i nie robić scen.
Życie jest niesprawiedliwe. Urodziłeś się mężczyzną, więc możesz bez żadnego dodatkowego osprzętu sikać na stojąco, jesteś silniejszy od kobiet i nie krwawisz raz w miesiącu.
Już starożytni Słowianie mawiali: „Człowiek obrasta w różne usługi i potem zapomina, co tak naprawdę ma i że mógłby za to płacić dużo mniej, zaprawdę azaliż onegdaj”. I to jest smutna prawda.
Zanim zaszłam w ciążę, myślałam, że ciąża to nie choroba. Myliłam się. Ciąża to choroba przenoszona drogą płciową.
Muszę podzielić się z Wami moim odkryciem. Otóż kiedy Kociopełek był mały, postanowiłam nie narzucać mu żadnego „rytmu dnia” i po prostu słuchać jego potrzeb. Dlatego jadł, kiedy był głodny i spał, kiedy był śpiący.
Kiedyś wydawało mi się, że mój wymarzony dom będzie gigantem, bo przecież muszą tam się pomieścić te wszystkie wymarzone pomieszczenia, których mi zawsze brakowało.
Czy to nie skandal, że ateiści podczepiają się pod Boże Narodzenie lub Święta Wielkiejnocy i sami też robią sobie kolacje ze śledziem, dekorują choinkę i dają prezenty – lub przygotowują śniadanie z jajkami, kurczaczkami i zajączkami?
Może Was to zdziwi, ale nie trafiłam tu, gdzie obecnie zawodowo jestem, tradycyjną drogą. Nie marzyłam jako dziecko o zostaniu blogerką, nie poszłam do internetowego liceum, nie zrobiłam magisterium na wyższej uczelni blogowania i nie zaczynałam jako asystentka innego blogera.
To jest prawdziwy babiniec. Dom kobiet. Żaden facet by tu nie wytrzymał – słyszałam często od różnych wujków, którzy nas odwiedzali.