Z życia znanej blogerki
Suszarka do ubrań to jeden z tych sprzętów, których się nie docenia, póki się ich nie spróbuje. A potem już człowiek nie wyobraża sobie, że mogłoby ich zabraknąć w domu. Model Electrolux Delicate Care Steam to moja pierwsza suszarka i od razu wielka miłość.
Dziś, drogie dzieci, bierzemy się za temat kontrowersyjny. Wiem, że kochacie takie tematy. Lubicie ten wojenny dreszczyk emocji, gdy padają ostre porównania i niewybredne w słowach podsumowania.
Różne są techniki pisania do ludzi w internecie. Niektórzy blogerzy starają się pisać do wszystkich, niezależnie od wieku, płci i poglądów. Inni wybierają sobie jedną osobę.
Każdego można ośmieszyć w bezpośredniej rozmowie. Wystarczy mieć swoją publiczność i czuć się swobodnie w danym otoczeniu. A… no i trzeba mieć jeszcze złą wolę. To niezbędny składnik tej trucizny.
Obserwuję na instagramie kilka blogerek modowych. Prowadzą życie, o którym mogłabym tylko pomarzyć. Mogłabym, ale nie marzę. :) Bo widzicie, ludzie dzielą się na tych, którzy kochają Nowy Jork i na tych, którzy kochają kanadyjskie lasy.
Nie kręci mnie Nowy York, Tokio ani Londyn. W tych dwóch pierwszych nie byłam, więc nie wiem… może gdybym zobaczyła, to by mi się spodobały, ale ani filmy, ani zdjęcia ani opowieści z tych miast nie pokazują mi nic, co by mnie interesowało.
W dzieciństwie nie lubiłam smaku kawy. Patrząc na to z dzisiejszej perspektywy, nie dziwię się, bo ja wtedy smaku kawy po prostu nie znałam. W domu pijało się tylko dwa rodzaje – rozpuszczalną lub plujkę. Ta pierwsza nie smakuje jak kawa.
Stało się. Nagrałam i opublikowałam mojego pierwszego vloga* i czekam teraz cała podekscytowana na pierwsze komentarze.
Przeważnie staram się być kulką pozytywnej energii, miłości do każdego i cierpliwej akceptacji. Negatywne myśli zachowuję dla siebie, gryzę się w język, zanim kogoś skrytykuję. Ale czasem… czasem od rana wszystko mnie irytuje.
Siedzę na tarasie u mamy na żoliborzu i przysłuchuję się rozmowie sąsiadek. – Ach, wiesz, Alusia, nie wiem, co to ostatnio się dzieje, ale te wrony tak kraczą strasznie ostatnio. – A wiesz, że racja. One gdzieś tu gniazdo muszą mieć. Kraczą i kraczą, kra kra kra.