Czuję w mleku, że to będzie jeden z najbardziej komentowanych tekstów tego roku i że zostanę zjedzona żywcem zarówno przez laktomaniaczki (nie ma czegoś takiego jak „kryzys laktacyjny!!”) jak i zwolenniczki mleka modyfikowanego (boshe, zamierzasz karmić do 2 roku życia?
Pamiętam te rozmowy z przyjaciółką… Że jak urodzę, to nie będę miała czasu na przyjaciół, bo się zakopię w pieluchach, sypiać nie będę, no nie będzie jak się spotkać. Ja twierdziłam, że będzie inaczej.
Jako że mało ostatnimi czasy wychodzę, nie szlajam się po mieście i mam w związku z tym taki syndrom emigranta towarzyskiego (czyli nostalgię knajpianą), mogę opisać Warszawę oczami kogoś stęsknionego, taką trochę bardziej nasyconą, bo z pamięci, która wszystkiemu nadaje trochę in...
Wiem, że z czegoś trzeba żyć a biedni producenci leków i suplementów diety też płacą rachunki za prąd i muszą w coś ubrać swoje potomstwo, ale jest pewien poziom przyzwoitości, którego się nie powinno przekraczać.
Właśnie wróciłyśmy z MR z pierwszego spaceru Z Conanem. Takiego z wózkiem, po parku, z obowiązkowym elementem zatrzymywania się przy spacerujących sąsiadach i znajomych, żeby się im Conanem pochwalić i posłuchać zachwytów nad jego boską urodą.
Siedzieć cicho czy wyrazić swoją opinię? Spróbować zaakceptować czy zabronić spotykania się?
Podejmuję urwaną listę ze starego wpisu, bo wysłaliście mi po nim mnóstwo maili z prośbami o więcej.
Sprawdźmy, jak Wy sobie z nimi poradzicie. Teoretycznie to proste: język polski ma coś takiego jak deklinacja, czyli odmiana rzeczowników przez przypadki. Odmieniamy więc zawsze imię i nazwisko – no, chyba że wyjątkowo jest nieodmienne, ale zapewniam, że to raczej wyjątki.
Breaking news – urodził się pierwszy piękny noworodek na Świecie! Live-streamingu nie było, ale za to postanowiłam Wam opisać moje porodowe doświadczenia, bo czymś takim naprawdę trudno się nie podzielić.
Seba: (…) tam jest taki fragment, że mężczyźni uznają kobiety za swoją własność i uważam, że to jest przesadzone.